CODE ROOD: Rowan als vicevoorzitter

door | 24 sep, 2023 | Code Rood | 0 Reacties

Dag leden,

Het is een uur of 1 in de middag in Brugge. Ik, Marije en Indy zijn een uur geleden neergeploft op een bank in een hostellobby. Wij zijn de ‘controlroom’; we houden de groepjes die deelnemen aan de liftwedstrijd nauwlettend in de gaten en beslissen over de puntentelling. Op een kaart met live-locaties zien we de lifters dichterbij komen. Sommige zijn al bij Antwerpen, een enkel groepje net over de IJssel. Ik krijg een filmpje toegestuurd waarop een groepje jolig een toneelstukje opvoert met de vreemde die ze zojuist een lift gaf. Een gevoel bekruipt me: de liftwedstrijd, het lukt.

Het is precies dat gevoel dat het voor mij kostbaar maakt om deze vereniging mede te besturen. Maanden aan besprekingen, ideeën, plannen en geregel verdienen zich dubbel en dwars terug met het besef dat het lukt, dat mensen het samen fijn hebben. Uiteindelijk draaien dit soort Waltertje-evenementen om het maken van mooie herinneringen. In Brugge hebben we er veel gemaakt.

Toegegeven, er zijn die avond tijdens de kroegentocht misschien ook enkele herinneringen verloren gegaan – uiteraard alles binnen het betamelijke. De volgende dag konden we ons laven aan het schilderachtige centrum van Brugge; de tijd doden op terrasjes en in winkeltjes totdat de bus vertrok. Mijn favoriete plek daar was een permanente ‘kerstwinkel’ vol kunstbomen, sneeuwpoppen en engelenhaar. Niet omdat ik van kerst houd, dat kan me gestolen worden, maar wel omdat lifter Lasse zodanig schrok van “retedure” kerstballen dat hij me de winkel uit trok. Herinneringen.

In de vakantie werkten we toe naar de introductie, het jaarlijkse magnum opus van Waltertje. Op 21 augustus namen we weer een groep kersverse eerstejaars mee naar Plaatsje H. Dat vergde talloze besprekingen, ideeën, plannen en veel geregel. Maar toen het moment eindelijk daar was, en tussen de stressmomenten door, viel ons oog op een volle dansvloer of een picknickbank omringd door tevreden kids… Op dat moment zagen we de kracht van onze intro zich voor onze ogen ontstaan. Vriendschappen, herinneringen. Het lukt.

Liefs,

Rowan Geleijnse

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *